Święty Michał Archanioł


Święty Michał Archanioł i błogosławiony Bronisław Markiewicz –
Wspólni Patronowie Sanktuarium


Dla Charyzmatyka, jakim był błogosławiony Ks. Br. Markiewicz, święty Michał Archanioł stanowił wielkiego Patrona – tak dla spraw osobistych jak i społeczno – narodowych, a w przyszłości dla charyzmatycznych przedsięwzięć tworzonego przez siebie Zgromadzenia. 
Po latach – gdy Charyzmatyk – ks. Bronisław Markiewicz dostrzegł w sobie, dzięki świetlanemu oddziaływaniu św. Jana Bosco, Boży zamysł utworzenia Zgromadzenia dla nowego, konkretnego charyzmatu - opatrznościowo zaistnieje postać Św. Michała Archanioła.

Pierwszą propozycję przyjęcia nazwy: „Towarzystwo św. Michała Archanioła” wysunął w 1900 roku książe Michał Radziwiłł.
31. XII. 1900 roku tak pisze do ks. Markiewicza: Coś mi mówi, że św. Michał rozszerzany w Polsce uratuje nas od masonów, natchnie wiele powołań. Może Księdzu Rektorowi przyjdzie jaka myśl w tej ważnej sprawie, która jakby z wyraźnej woli Bożej urodziła się na przełomie wieków”. / zob. Teka Radziwiłła. Arch. W M. Piastowym /.
Za niespełna trzy miesiące / 12. III. 1901 r. / ks. Markiewicz pisze do Michała Radziwiłła: „Świętego Michała czcimy osobliwie i św. Franciszka Salezego; i tak dalej będzie za łaską Bożą. Byłbym wielce szczęśliwym, gdyby Stolica Apostolska pozwoliła nam nazywać się Towarzystwem św. Michała Archanioła i rozszerzycielami czci jego na kuli ziemskiej. Tudzież św. Franciszek Salezy i ks. Bosco cieszyliby się z tego”. / zob. Arch. Tom I. s. 101 /.
W tym czasie na studiach w Rzymie, na ulicy Bocca di Leone, przebywają: Stanisław Orlemba, Józef Machała, Walenty Michułka oraz Franciszek Kołodziej. Z nimi żywy kontakt utrzymuje Michał Radziwiłł.
30. III. 1901 roku do wyżej wymienionych swoich wychowanków pisze ks. Markiewicz: „Postanawiamy rozszerzać cześć św. Michała Archanioła w sposób szczególniejszy. Oto gdy nie będzie w jakiej miejscowości kościoła pod jego imieniem, to go założymy. Gdy nie będzie zakładu tamże imienia jego, to mu je nadamy. Żołnierzom naszym młodocianym umieścimy na sztandarze św. Michała. Tym sposobem zetrzemy się we walny sposób z masonią i ze szataństwem, które nią przewodzi. Staniemy na wysokości obecnej chwili........ Gdyby nam Stolica Apostolska pozwoliła nazywać się Towarzystwem św. Michała Archanioła, byłoby to dla nas wielkim zaszczytem i szczęściem. Dziwną rzeczą jest, że dotąd św. Michał mało jest czczony, mimo iż w liturgii od wieków odbiera cześć zaraz po Najświętszej Pannie. Cnoty św. Michała: pokora, czystość, gorliwość o chwałę Bożą i o dobro dusz ludzkich. Widać, że już zbliżyły się czasy Antychrysta i potęg diabelskich kiedy z wielką mocą wypadnie Kościołowi walczyć pod wodzą św. Michała i jego Towarzyszy”. / zob. Arch. Tom I. S. 104 /. Za cztery dni ks. Markiewicz napisze do Stanisława Orlemby: „Dzisiaj rozpoczęliśmy trzecią nowennę do św. Michała..... Mamy czcić św. Michała a jeszcze więcej naśladować”. / zob. Arch. Tom I. s. 107 /. Informacja ta świadczy o zaangażowaniu całego Zakładu na „Górce” w ideę przyjęcia św. Michała Archanioła za patrona.
W miesięczniku „Powściągliwość i Praca” znajdowała się rubryka zatytułowana: „Nasze gwiazdy przewodnie”. W kwietniowym numerze 1901 roku jest przedstawiony św. Michał Archanioł jako książe i przywódca walki istniejącej pomiędzy miastem świętym –Jeruzalem, a miastem zepsutym – Babilonem. Autor tej konferencji / ks. Br. Markiewicz / wspomina o stowarzyszeniu św. Michała Archanioła założonego w Rzymie, którego celem jest ratowanie dusz zwiedzionych wszelkiego rodzaju bezbożnością. Końcówka tej konferencji jest następująca: „Najlepiej zaś uczcić można św. Michała Archanioła powściągliwością i pracą, to jest, powściągając szczególniej pychę i chuci zmysłowe a pracując nie tylko na zbawienie własne, ale i na zbawienie drugich, a osobliwie w połączeniu z drugimi w stowarzyszeniach. Kto nie powściąga namiętności własnych i nie pracuje, ten nie tylko nie uczci świętego Michała, ale nadto niebawem przyłączy się do obozu szatańskiego”. / PiP 4( 1901)4, s. 29 i 31/. Z kolei w sierpniowym numerze jest opisane widzenie karmelitanki bosej, Filumeny z San Colombo, której św. Michał miał powiedzieć: „Rozgłaszaj wielkość moją”. / PiP 4(1901)8, s. 57 /. Innym razem ta sama karmelitanka widziała Serce Jezusa zranione od cierni, które w pewnym momencie zaczęła podtrzymywać Najświętsza Maryja Panna oraz św. Michał. Za przyczyną Matki Bożej Jezus rozdawał łaski, które z kolei roznosił św. Michał. To widzenie jest opatrzone komentarzem stwierdzającym, że wtedy gdy Pius IX prześladowany od lóż masońskich, nakazywał modły za Kościół, wówczas w taki sposób została ujawniona wielkość św. Michała. Na końcu znajduje się zachęta: „Wzywajcie tego wszechpotężnego hetmana, bo się zaczęły czasy ostateczne”.
Przypuszczalnie w tym czasie / list bez daty. Teka Radziwiłła, Arch. W Miejscu Piastowym / Michał Radziwiłł pisze do ks. Br. Markiewicza: „Zaznajomiłem naszych chłopców / Machała, Michułka, Kołodziej, Orlemba / z Kardynałem....... już mogą chodzić do niego w osobistych a także w Miejscowskich sprawach….. Cz nie nazwać się Zgromadzeniem Św. Michała Archanioła? Czy nie ująć steru tego ruchu? Św. Michałowi przypada w udziale specjalna obrona Kościoła w XX wieku. Wy, co szatana zwalczacie wychowując nową generację, Kościołowi służycie, trzymając się metody Don Bosco”.
27 czerwca 1902 roku k. Markiewicz tak napisał do Jana Latuska i Józefa Machały: „Będziemy się nazywali Towarzystwem św. Michała Archanioła, pozostając przy regule dawnej i przy patronach dawnych”. /zob. Arch. Tom I. s. 137/ . W sierpniu tego samego roku / 17. VIII. 1902 / skierowano następującą prośbę do ks. bpa Józefa Pelczara: Podpisani niżej członkowie Towarzystwa męskiego św. Michała Archanioła i Zgromadzenia żeńskiego pozostającego pod opieką św. Michała Archanioła, od 10 lat wychowują ubogą i opuszczoną młodzież, a od 3 lat żyją według reguły zakonnej........ Upraszam tedy pokornie, aby Wasza Biskupia Mość raczyła nas uznać jako zgromadzenie kościelne, poleciła nas innym Książętom Kościoła, a osobliwie św. Kongregacji Biskupów i Zakonników w Rzymie........ Tudzież dano nam do zrozumienia ze sfer najwyżej położonych, iż nazwa nasza będzie bardzo dobrze przyjęta........ Księża i klerycy będą nosić sutannę czarną, przepasaną pasem czarnym, zapinanym z boku; u kleryków węższy pas; na sutannie zaś długi czarny szkaplerz, na którym będzie tarczka ze sukna barwy brązowej z wizerunkiem św. Michała Archanioła. Płaszcz będzie ciemno – szary. Suknia braci będzie ciemno – szara, przepasana pasem czarnym, ale węższym od pasa księży, na niej szkaplerz podobny do księżego a płaszcz czarny, ale krótszy, aniżeli księża nosić będą. Suknia zaś sióstr będzie koloru ciemno – szarego, przepasana pasem czarnym wąskim, na niej szkaplerz czarny, jak powyż, a na niej znowu płaszcz czarny średnio – długi; naokoło twarzy nosić będą białą chustkę, pod szyją białą podpaskę, a na głowie czarne nakrycie, spuszczone na pół palca”. / zob. Arch. Tom. I. 139 i 141 /.
27. IX. 1911 roku, a więc na cztery miesiące przed śmiercią, pisze ks. Markiewicz do tego samego Arcybiskupa: „Na życzenie Salezjanów przestałem nazywać zakłady i Towarzystwo moje od św. Franciszka Salezego i od ks. Bosco, a nazywam je od św. Michała Archanioła......... Wobec władzy świeckiej w Austrii i Rosji nazywamy się Towarzystwem „Powściągliwość i Praca” i tak zawsze chcemy się nazywać; a zaś wobec Kościoła świętego chcielibyśmy się nazywać Zgromadzeniem św. Michała Archanioła”. /zob. Arch. Tom I. s. 331 /. Za siedem dni, to jest 4 grudnia 1911 roku został wysłany list do Stolicy Apostolskiej: „Niech Jego Świątobliwość ze swej dobroci raczy utworzyć nowe Zgromadzenie pod opieką św. Michała Archanioła w Miejscu Piastowym, udzielając mu tych samych łask i przywilejów, jakie otrzymał od Stolicy Apostolskiej czcigodny Sługa Boży Ks. Jan Bosco”. /zob. Arch. Tom I. s. 342/.
Po śmierci Ojca Założyciela nadszedł „czas przetrwania”, czas I wojny światowej, czas nieobecności przebywającego w Ameryce Przełożonego – ks. Walentego Michułki. Wspólnotą Towarzystwa kieruje pan Władysław Janowicz – zastępca ks. Michułki. Każde poważniejsze przedsięwzięcie starał się konsultować z Przełożonym, którego odpowiedzi przychodziły z Ameryki już po fakcie. Był to czas wielkiej próby. W sierpniu 1919 Przełożonym Towarzystwa zostaje ks. Antoni Sobczak. On – jeszcze przed uzyskaniem tej godności - 8 kwietnia 1919 roku otrzymuje wskazówki od biskupa Sapiehy dotyczące kolejnych starań o zatwierdzenie Zgromadzenia. Ks. Biskup Sapieha postawił również warunek, że jeżeli biskup Pelczar wyrazi zgodę, wtedy on pomoże przy zatwierdzeniu.
12. kwietnia 1919 roku na zebraniu Zarządu Towarzystwa redagowana jest prośba do bp-a Pelczara, aby wyraził zgodę i dał potrzebne kompetencje bp-wi Sapieże. 14 kwietnia 1919 roku przy biskupie Fischerze, bp Pelczar wyraża zgodę. Do Nuncjatury Apostolskiej Towarzystwo skierowało prośbę 22 kwietnia. Książe biskup Sapieha zwraca się wtedy do Księży Misjonarzy o wydelegowanie Komisji dla zbadania prawnych formalności istnienia Towarzystwa. Komisja ta 18 stycznia 1920 roku wnosi do Kongregacji dla spraw zakonnych prośbę o pozwolenie ordynariuszowi krakowskiemu założenia u siebie Zgromadzenia św. Michała Archanioła. Zgodę taką ordynariusz otrzymał 8 kwietnia 1920 roku. Do weryfikacji ustaw Towarzystwa, co do zgodności z Prawem Kanonicznym, wydelegowano Jezuitę – Ojca Jana Rotha. Po dopełnieniu formalności Biskup Adam Stefan Sapieha wydaje dekret erekcyjny z datą 29 wrzesień 1921 rok.
Dekret zatwierdzenia Zgromadzenia św. Michała Archanioła. Adam Stefan Sapieha z łaski Bożej i Stolicy Apostolskiej książe biskup krakowski.
Cieszy się Kościół święty – Matka nasza, gdy ludzie biorą sobie na ziemi za patrona św. Michała Archanioła, Księcia zastępów niebieskich walczących z aniołami zbuntowanymi i w miarę sił pragną z Nim współdziałać jako żołnierze Boży. Wśród tych Ks. Br. Markiewicz pobudzony miłością Boga i ludzi nie tylko sam osobiście poświęcił się ratowaniu ubogich, lecz nadto założył Towarzystwo „Powściągliwość i Praca” poświęcone św. Michałowi Archaniołowi, dostosowane do warunków i potrzeb czasów współczesnych. Dlatego to, gdy wymienione Towarzystwo, posiadające swoje domy w Miejscu Piastowym i w Pawlikowicach dnia 18. 01. 1920 roku wniosło do nas pokorną prośbę abyśmy utworzyli zeń zgromadzenie zakonne na prawie diecezjalnym, przedłożywszy równocześnie pismo Najprzewielebniejszego Przemyskiego Biskupa Pomocniczego ob. łać. z dnia 15 kwietnia 1919 roku, w którym tenże prosi nas w imieniu Najprzewielebniejszego Ks. Biskupa Ordynariusza Przemyskiego, abyśmy się przychylili do prośby owego bardzo użytecznego Towarzystwa również Jego imieniem i powagą. Mam niniejszym pismem Naszym i władzą Naszą zwyczajną Towarzystwo „Powściągliwość i Praca” ....... zatwierdzić i ustanowić jako Zgromadzenie zakonne o ślubach zwykłych, pod nazwą Zgromadzenie św. Michała Archanioła........”.
12 października 1921 roku Biskup Józef Pelczar przyjął Zgromadzenie do diecezji przemyskiej.

Z chwilą zatwierdzenia Zgromadzenia św. Michała Archanioła, rozpoczął się czas szerzenia kultu tego niezwykłego Patrona przez członków Zgromadzenia. Oprócz wielu nabożeństw, modlitw i pieśni ku czci św. Michała, powstały dwie wspólnoty świeckich wiernych, dla których modlitwa i przyzywanie pomocy św. Michała Archanioła do walki ze złem jest jedną z podstaw ich chrześcijańskiego życia.
Apostolski ruch, zwany RYCERSTWEM ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA powstał w Polsce w 1994 roku z inspiracji ks. Mariana Polaka – Michality, któremu od początku powierzono obowiązki Animatora Generalnego Rycerstwa.
Rycerstwo Św. Michała Archanioła posiada swój Statut, zatwierdzony przez przełożonego zgromadzenia – ks. Kazimierza Tomaszewskiego. Statut podpisany został w święto Wniebowzięcia N.M.P. – 15 sierpnia 1994 roku.
SPECYFICZNYM CHARYZMATEM RYCERSTWA jest głoszenie zwycięstwa Chrystusa nad szatanem, nad mocami zła, które dążą do zniszczenia człowieka.
CELEM RYCERSTWA jest wynagradzanie Bogu za grzechy ludzkości i wypraszanie grzesznikom nawrócenia.
PODSTAWOWYM OBOWIAZKIEM RYCERZY jest dążenie do ciągłego trwania w stanie łaski uświęcającej, do częstego i pełnego uczestnictwa w Eucharystii (obowiązkowo w piątek), do przestrzegania postów i do wytrwałej modlitwy w intencji Kościoła katolickiego, Ojczyzny i całego świata.
Grupy modlitewne powstające w parafiach nazywane są ZASTEPAMI RYCERSTWA św. Michała Archanioła.

Członkowie Apostolskiego Ruchu Czcicieli św. Michała Archanioła modlą się o królowanie Chrystusa wśród dzieci, młodzieży i rodzin, szerzą kult aniołów i zasady duchowości michalickiej, zawartej w hasłach „Któż jak Bóg” i „Powściągliwość i praca”, popierając dzieła apostolskie Zgromadzenia św. Michała Archanioła. W 6 rozdziale Dyrektorium Zgromadzenia św. Michała Archanioła zatytułowanym Współpracownicy świeccy w 28 paragrafie znajduje się następujący zapis: Szczególną formą naszego apostolstwa jest ruch Czcicieli św. Michała Archanioła. Do zadań tego ruchu należą:
1. modlitwa za przyczyną Niepokalanej i św. Michała Archanioła o królestwo Chrystusa w umysłach i sercach ludzkich, o ocalenie dzieci i młodzieży przed zepsuciem,
2. świadectwo życia chrześcijańskiego i zachęcanie do wierności Bogu,
3. pozyskiwanie nowych powołań do stanu kapłańskiego, zakonnego i apostolatu świeckiego,
4. propagowanie trzeźwości.

Od czasu /początek lat trzydziestych XX wieku/ powstania świątyni na „Górce” w Miejscu Piastowym, która obecnie nosi tytuł: Sanktuarium św. Michała Archanioła i błogosławionego ks. Br. Markiewicza, znajdowały się następujące obrazy i rzeźby przedstawiające św. Michała Archanioła:

Znaki Świętego Michała Archanioła w Sanktuarium.









Modlitwy do Świętego Michała Archanioła


Święty Michale Archaniele,

wspomagaj nas w walce,

a przeciw niegodziwości

i zasadzkom złego ducha

bądź naszą obroną.

Oby go Bóg pogromić raczył,

pokornie o to prosimy,

a Ty, Wodzu niebieskich zastępów,

szatana i inne duchy złe,

które na zgubę dusz ludzkich

po tym świecie krążą, mocą Bożą

strąć do piekła. Amen.


POŚWIĘCENIE SIĘ ŚW. MICHAŁOWI ARCHANIOŁOWI

O wielki Książę Niebieski, najwierniejszy Stróżu Kościoła, święty Michale Archaniele,
oto ja, chociaż bardzo niegodny Twego oblicza, jednak ufny w Twą dobroć, powodowany potężnym wpływem Twoich modlitwi licznymi Twymi dobrodziejstwami,
staję przed Tobą w towarzystwie mego Anioła Stróża i w obecności wszystkich Aniołów Niebieskich, których biorę za świadków mego nabożeństwa ku Tobie.
Ciebie dziś obieram za swego szczególnego obrońcę i orędownika. Postanawiam sobie mocno czcić Cię zawsze i usilnie szerzyć Twoją cześć.
Bądź moją mocą przez całe życie, abym nigdy nie obraził Pana Boga myślą, słowem lub uczynkiem.
Broń mnie przeciw wszelkim pokusom szatańskim, głównie przeciw tym, które atakują wiarę i czystość, a w godzinę śmierci
uproś pokój mej duszy i zaprowadź do ojczyzny wiecznej. Amen.



MODLITWA PORANNA

Święty Michale Archaniele, który w brzasku swego istnienia wybrałeś Boga i całkowicie oddałeś się spełnianiu Jego świętej woli.
Wstaw się za mną do Stwórcy, abym dzisiaj, za Twoim przykładem, na początku nowego dnia, otwierając się na działanie Ducha Świętego,
w każdej chwili dawał się Bogu, wypełniając z miłością Jego świętą wolę.
Niech razem z Tobą wołam bez ustanku: Któż jak Bóg! Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.



LITANIA DO ŚWIĘTEGO MICHAŁA ARCHANIOŁA


Kyrie eleison, Chryste eleison, Kyrie eleison.
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże - zmiłuj się nad nami!
Synu odkupicielu świata, Boże,
Duchy Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
Święta Maryjo, Królowo Aniołów – módl się za nami!
Święty Michale Archaniele,
Święty Michale Książę przesławny,
Święty Michale dzielny w walce,
Święty Michale pogromco szatana,
Święty Michale postrachu złych duchów,
Święty Michale wodzu wojska niebieskiego,
Święty Michale zwiastunie Bożej chwały,
Święty Michale radości Aniołów,
Święty Michale zaszczycie nieba,
Święty Michale przedstawiający Najwyższemu prośby nasze,
Święty Michale obrońco dusz sprawiedliwych,
Święty Michale posłanniku Boga,
Święty Michale przewodniku nasz w modlitwie,
Święty Michale nasza tarczo w pokusach,
Święty Michale warownio ludu Bożego,
Święty Michale stróżu i patronie Kościoła,
Święty Michale dobroczyńco sławiących Cię narodów,
Święty Michale chorąży zbawienia,
Święty Michale aniele pokoju,
Święty Michale prowadzący dusze do wiecznej światłości,
Święty Michale zwierzchniku w niebie,
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
przepuść nam, Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
wysłuchaj nas, Panie!
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata,
zmiłuj się nad nami!

P. Módl się za nami, święty Michale Archaniele,
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się. Wszechmogący wieczny Boże, który św. Michała Archanioła ustanowiłeś obrońcą Kościoła i zwierzchnikiem raju,
udziel za jego wstawiennictwem Kościołowi pomyślności i pokoju, a nam łaski w tym życiu i chwały w wieczności.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.


Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.